Been gone for a couple of days dito sa blogworld.. And I must admit it, nakaka-miss ang magblog.. Pramis! Just so happen, can't think of the right topic to post. Bangenge ako the past few days..
Niche-check ko naman sya every other day, for some comments, who followed me or pang-ilan na ako sa top blogs (feelingerang mapasama sa top 100 eh..).
Kaya, heto ako ngayon, nagsisimula na namang magtipa ng mga letra. Kahit walang eksaktong sasabihin, keri lang. Medyo bumaba na ang bangenge level ko, kaya nakakapagsulat na naman ako kahit walang sense.. Nasa sa inyo na yun kung ma-appreciate nyo man ito o hindi.. Mas ma-appreciate ko kung mag-iwan pa kayo ng inyong mga komento, wag lang harsh ha.. Wag nyo ko pagalitan. Eh anong magagawa ko kung wala kayong mapulot na magandang aral sa sinulat ko. Hmp! :p
Gusto ko lang kayong kamustahin. Love ko na kaya ang mga followers/friends ko! Peksman! Salamat sa pagtatapon ng mga tingin at panahon sa blog ko ha. Isang malaking karangalan para sa akin yan. :)
Hayaan nyo sisimulan ko uling paganahin itong utak ko.. Uungkatin ang mga memories na matagal pinagkatago-tago at buong ilalahad sa inyo. Wag sana kayo magsawa.
Hanggang sa muli!
Paalam!
 |
| amishu all.. :( |
